Misja

Sięgając do samego serca Biblii – Psalmów zobaczymy, że hebrajskie słowo tehillah (chwała) jest rodzajem chwały, w której zamieszkuje Bóg (Ps 22,4). Natomiast w księdze Iz 60, 18 czytamy, że bramą do Bożej obecności jest uwielbienie tehillah. Naszym celem, powołaniem i pragnieniem jest przyprowadzać innych, poprzez muzykę, do spotkania z żywym Bogiem, który przebywa w chwale tehillah. Chcemy zapraszać każdego do wspólnego włączania się w radosne świętowanie Bożej obecności oraz do spontanicznego śpiewania nowej pieśni pochwalnej na cześć Pana. Pragniemy, aby Król powracał na Syjon naszych serc kiedy wspólnie zaczynamy uwielbiać Go w Duchu i prawdzie.

Historię Zespołu możemy sprowadzić do 5 krótkich, ale konkretnych pytań, które zadaliśmy Bogu.

Jak to się zaczęło?

Zespół jest częścią wspólnoty Szkoły Ewangelizacji Cyryl i Metody. Każdy z nas wzrasta, formuje się i posługuje w ww. wspólnocie od wielu lat. Wszyscy kochamy muzykę i podążamy za biblijnym wezwaniem – musimy i chcemy pomnażać nasze talenty. Bóg przez wiele lat składał w nasze serca pragnienie uwielbienia oraz chęć poznawania jego biblijnych zasad.

Powołujesz nas?

Po co kolejny zespół? Nie chcieliśmy być grupą, która chce koncertować i realizować swoje ambicje. Patrząc tylko zewnętrznie, mówiliśmy: „przecież takich jak my jest wiele, po co kolejni”. Ale to wezwanie w sercu nie ustępowało, wręcz przybierało na sile. Bóg poprzez swoje Słowo ciągle zapewniał nas, że powołuje i wybiera właśnie nas.

Jak mamy to robić?

Jak Ty, Boże chcesz, aby wyglądało nasze uwielbienie? W jaki sposób mamy Ciebie uwielbiać? Czym mamy się różnić od innych zespołów? Te pytania przez lata kształtowały naszą tożsamość i prowadziły nas do coraz głębszego i bardziej szczerego uwielbienia. Pomagały nam zrozumieć, że to Bóg jest inicjatorem i tylko Duch Święty doprowadzi nas do szczerego (wolnego od przyzwyczajeń, czy różnych „modeli”) uwielbienia. Przez te wszystkie lata przechodziliśmy wiele różnych prób, szczerego spojrzenia z pokorą na to, po co jesteśmy i jakie są motywacje naszej służby. Wiele razy każdy z nas przechodził osobiste nawrócenie, kiedy zadawał sobie pytanie: Czy moje prowadzenie innych w uwielbieniu nie przysłania im Boga?

Co jest celem?

Odpowiedź na to pytanie zna każdy: „Celem jest uwielbienie Boga”. To prawda, ale to wezwanie należy do każdego człowieka (Ps 150, 6). Skoro jesteśmy powołani jako Zespół, to w jakim celu? Pytaliśmy dalej… Doprowadzić do spotkania człowieka z Bogiem – być liderem i przewodnikiem w uwielbieniu. Pozwolić Duchowi Świętemu grać w nas i przez nas tak, aby każdy mógł wejść w Bożą obecność (tehillah).

Jak mamy się nazywać?

Przez wiele lat tworząc zespół, nie mieliśmy nazwy. Pamiętamy do dzisiaj sytuację, kiedy mieliśmy prowadzić uwielbienie dla 2000 osób i pierwsze pytanie jakie zadała nam osoba z innego zespołu, brzmiało: Jak się nazywacie? Nasza odpowiedź była dokładnie taka, jak się domyślacie: „Nie mamy nazwy…”. I w tak prosty sposób zostaliśmy nazwani: „zespołem bez nazwy”. To wydarzenie, choć dość humorystyczne, pokazało nam, że Zespół musi mieć nazwę. Kiedy popatrzymy na biblijne znaczenie imienia/nazwy, to dojdziemy do prostego wniosku: nie masz nazwy, nie masz tożsamości.

Zespół, jak ufamy ma nazywać się Tehillah. Wierzymy, że nazwa jest efektem modlitwy kiedy zadawaliśmy Bogu kolejne pytanie: Jak mamy się nazywać? Stawia to przed nami też wyzwanie, aby każde uwielbienie prowadzone przez zespół Tehillah było realnym spotkaniem z Bogiem przebywającym w chwale tehillah. On ma być w centrum każdego spotkania, nie Zespół.

Staramy się, aby nasze autorskie utwory były skoncentrowane tylko na Bogu, które poprowadzą nas do czasu świętowania Jego obecności. Są efektem naszej osobistej modlitwy i relacji z Bogiem, wspólnym doświadczeniem Szkoły Ewangelizacji Cyryl i Metody, są po prostu głosem naszego serca poruszanego przez Ducha Świętego. Wielokrotnie słyszeliśmy świadectwa ludzi, którzy dzielili się jak nasze pieśni grane podczas spotkań modlitewnych, koncertów otwierają ich serca i sprawiają, że doświadczają spotkania z żywym Bogiem. Dlatego chcemy dzielić się tymi utworami, aby inne wspólnoty i kościoły mogły doświadczyć tego samego.